Orlina Martinov

Orlina Martinov

Wije się jesień

Snują pajączki nici żywota, tkają już płótna tego, co będzie.

„Wije się jesień”

Snują pajączki nici żywota,
tkają już płótna tego, co będzie.
A na tych nitkach osadza się rosa,
gdy losu prządka dobrobyt przędzie.

Starzec brodaty snuje się drogą,
tą, co przecina rozstajów sploty,
kruk na ramieniu, we włosach słomki,
w kieszeni łuski i zielne dziwoty.

Jesień przybywa ponad łąkami,
jak skała powoli świat znów zastyga.
Ostatnie już pieśni pszczelne zagrają,
czas by deszczowa nadeszła postrzyga.

[Orlina]

Podziel się

Facebook
zanurz się w innych pieśniach
Z bajań Piastunki - O tej co w zbożu się przechadza - 9.06.2020

O tej, co w zbożu się przechadza

…u podnóża Starego Wzgórza, gdzie szumiały brzozy… mieszkała sobie piękna Żytnica, co włosy w kolorze kłosów dojrzałych miała, a oczy bardziej zielone od traw soczystych i usta czerwieniejesz od maków i malin. Wszyscy jeno marzyli, żeby ich żoną została.

Zanurz się w pieśni ⇒